VE YAĞMUR YAĞIYORDU GECEYE
(Yaprak mıdır yaşama bağlanmak için
dala sıkı sıkıya tutunan
yoksa dal mıdır
delice esen sonbahar rüzgarlarına inat
yaprağını bırakmayan)
Gittin
Son yolcusu gibi binerken vapura
bir yerlerinden tutabilmekti isteğim yüreğine uzanan ipi
kopmadan ve ayrılıklar değmeden
Ne kadar da kolay ve çabuk döküldü
gece uykularından sıçrayan
çocuk hüznü gözlerinden yaşlar
Şimdi gözyaşı ile çiziliyor resimler
hiç aralanmayan yürek kapılarına inat
Gittin
Yıldızlara küs, ayın karanlık yüzü vardı aramızda
Kayıklar koşuyordu kurtulup iplerinden denize
Acı ve hüzün taşıyan bulutlar toplanmış
ve yağmur yağıyordu geceye
(Sonbahar mıdır ayrılıklara
güneş gibi doğan her yıl değişmeden
yoksa ayrılıklar mıdır sonbaharı bekleyen)
Gittin
Ne kadar da kolay ve çabuk oldu gidişin
bir kez dahi arkana bakmadan
Çiçekler gibi tomurcuğu patladı ayrılığın
üşüten bir rüzgardır şimdi yüreğime değen
Aynı suça ortaklık edip
takvimler ayrılık gününe takılı
dört bir yandan tüketiyordu zamanı akreple yelkovan
Oysa, değişmeyen bir maviye sevdam
ve bin yıllık yalnızlığım vardı hiç eksilmeyen
Gittin
‘yarıda kalmış bir cümle gibi’
Atila IŞIK